PAULETTE VERBIST, vice-voorzitter gebiedscommissie Kralingen-Crooswijk

Paulette Verbist

Paulette Verbist


Paulette Verbist (1958) woont in Nieuw Crooswijk en is sinds april 2014 namens de PvdA vice-voorzitter van de gebiedscommissie Kralingen-Crooswijk. Zij wil kansen voor de mensen in haar gebied centraal stellen. Ziet Rotterdam als de emancipatiemotor van Nederland; de motor van een sociale samenleving. Op basis van gelijkwaardigheid èn verantwoording nemen, maar waar niemand door de bodem zakt. Weesbeeld.nl sprak met haar over participatie, tegenprestatie en eigen initiatief versus de overheid.

 

 

‘Ik vind dat de politiek, niet zozeer als politieke partij, maar wel als stadsbestuur een verantwoordelijkheid heeft en niet alles moet afschuiven op de inwoner.'

e bewoner is aan zet.

In het verleden is er veel beeldende kunst aangekocht, waardoor eigenaarschap is ontstaan; dat eigenaarschap kun je niet negeren. Als overheid moet je dan de verantwoordelijkheid nemen om dat eigenaarschap goed uit te voeren. De overheid kan daarin een faciliterende rol spelen en de burger de mogelijkheid en kans te geven het eigenaarschap op zich te nemen.’

 

Beelden tussen wal en schip versus de weesbeelden.

‘Ik denk dat dat heel interessant is. Zeker als het gaat om werken die echt van waarde blijken te zijn voor bewoners die wellicht ook te maken hebben met zo’n beeld vanuit hun achtergrond, die achtergrond kan filosofisch, religieus, politiek of gebiedsgericht zijn. Als je met kennis van zo’n werk de boer op gaat naar mensen van wie je zou kunnen verwachten dat die zich daarmee verbonden voelen, dan zou het mogelijk zou kunnen zijn om zo’n werk een nieuwe plek te geven. Dat zou wat mij betreft het meest voor de hand liggend zijn. Er zijn natuurlijk ook alternatieven denkbaar; ik heb destijds ook het Kralingse Bos genoemd. Je kunt dat zien als voorbeeld, maar ook als een concrete wens: wat zou het fijn zijn als er in het Kralingse Bos ook kunst en cultuur te zien was. Het zou een voorbeeld kunnen zijn voor meer parken en natuurgebieden, waarom doen we dat eigenlijk niet? Verder denk ik dat het ook heel interessant kan zijn om de stad zelf te gaan bekijken: in welke wijken of buurten ontbreekt kunst helemaal? En komen bewoners er dus ook niet mee in aanraking. En zou het mogelijk zijn om op basis van wensen en gesprekken met die bewoners te kijken of je een link kunt creëren met een werk wat ergens anders te verloederen staat? Een omgekeerde redenering dus: niet vanuit het kunstwerk, maar vanuit de buurten.’

Mensen die verstoken zijn van kunst, blijven dat ook, omdat er in hun ogen niks gebeurt.

‘Precies, terwijl als je mensen weet te motiveren door ze iets te laten zien, bijvoorbeeld met een excursie naar een andere wijk, kunnen ze geïnspireerd raken. En denken van: ‘Hee, nu ik dit zie, weet ik ook wel een mooie plek, dat zou bij ons ook kunnen.‘ Dat je dan mensen op weg helpt in hun wijk of buurt iets neer te gaan zetten wat uit een weesbeeldencollectie zou kunnen komen. In wijken zijn er diverse partijen denkbaar die dat zouden kunnen doen: bijvoorbeeld de gebiedscommissies. De leden daarvan wonen ook allemaal in de wijken en hebben hun grote netwerken. Wij constateren ook dat er steeds meer bewonersorganisaties komen (Lusthofkwartier en Struisenburg, red.). Struisenburg is een gebied waarin helemaal geen kunst voorkomt. Ook bij hen kun je die vraag neerleggen.’

 

 monument

 

 

De praktijk.

‘Ik zit zelf in een bewonerscommissie in Nieuw Crooswijk en daar staat aan de Boezembocht ter hoogte van de Veilingweg een vergeten oorlogsmonument: een wit kruis. Op 4 mei ’s middags kwam dan altijd iemand een krans leggen. Sinds het einde van de deelgemeenten is de dodenherdenking door de stad overgedragen aan de burgers. Met onze bewonersgroep hebben wij dat hele monument laten opkalefateren. En: er bleek ook een tweelingmonument te zijn bij Brainpark. Het gaat om 10 destijds gefusilleerde mensen: 5 op de ene lokatie en 5 op de andere. Bij het Brainpark-monument ligt een mooie grote kei met daarop de namen van die mensen. Wij hebben een tweeling-kei laten maken met de namen in omgekeerde volgorde en die ligt nu naast het monument aan de Boezembocht. Afgelopen 4 mei is daar voor het eerst echt een herdenking geweest, compleet met betrokkenen, allemaal zelf georganiseerd.

Maar wij zijn dus nu verantwoordelijk voor die steen, voor het onderhoud ervan. Dat betekent niet dat we ‘m zelf moeten schoonmaken, maar wel dat we bij dodenherdenking ervoor moeten zorgen dat die plek er netjes uitziet. En dat betekent ook dat we vanuit onze positie opdracht kunnen geven aan Gemeentewerken om bijvoorbeeld het gras te maaien, de heg te knippen. Dat kan uit het budget van de gebiedscommissie (representatiemiddelen, red). Dus het is nog steeds gemeentebudget, alleen de organisatie gebeurt niet meer door ambtenaren, maar door burgers.’

Boezembocht2

Wat levert het op?

‘Saamhorigheid! De school die erbij betrokken was was heel enthousiast. Die zeiden: ‘We vonden het zo’n goede ervaring voor de kinderen, we gaan het monument adopteren’. Ik ben er achter gekomen sinds ik dit werk doe: mensen houden heel erg van hun buurt, van andere belangrijke plekken in de stad waar ze vroeger een verbinding mee hebben gehad, ouders, school, dat gaat heel diep. Crooswijk was vroeger een industriewijk: Heineken, Jamin, slachthuis, veemarkt, van die laatste drie staat er dus iets dat verwijst naar de oorspronkelijke bestemming van het gebied, dat vinden bewoners echt leuk.’

 

Wie gaat dit regelen?

'Nou, met de cultuurscouts gebeurt dat natuurlijk al voor een deel. Die pikken dat signaal (hulpvraag red.) op, gaan ermee aan de slag en kijken hoe ver ze kunnen komen.’

Jamin“Ten tijde van de deelgemeenten hebben we daar ook wel mee geëxperimenteerd: er is toen op het Goudseplein een monumentje voor Jamin geplaatst. Dat was een bewonersinitiatief als eerbetoon aan de Jaminfabriek die daar ooit in de buurt stond (Hugo de Grootstraat, red). Mede dankzij het CBK is dat heel goed verlopen, maar toen hebben we met het bewonersgroepje wel een afspraak gemaakt: jullie zijn de komende 5 jaar verantwoordelijk voor het onderhoud, wij geven daar een eenmalige bijdrage voor, maar meer doen we niet. In het budget is geld voor onderhoud opgenomen, maar jullie zullen op gegeven moment wel moeten aantonen wat ermee gedaan is.”

Donkere wolken.

‘Als je alle ontwikkelingen naast elkaar plaatst zou er een beeld kunnen ontstaan waar mensen heel erg bang van kunnen worden. Het belangrijkste: hoe kan ik in mijn onderhoud voorzien? Het basisinkomen, dat vind ik een heel interessante discussie. Als de toekomst alleen maar die zwarte wolk is , dan verliezen mensen het vertrouwen in elkaar en valt de samenleving uit elkaar. Als je die andere, positieve kant blijft onderzoeken geeft dat vertrouwen: er gebeurt iets.

Lang niet iedereen voelt zich betrokken, mensen hebben het gevoel: ik hoor d’r niet meer bij. Dus je moet mensen echt erbij blijven betrekken. Dat betekent dus ook dat mensen die geen baan hebben hun rol in de samenleving moeten kunnen blijven claimen. En dat betekent een actieve rol van de overheid. Ook de mensen met een bijstandsuitkering, juist diegenen die al heel lang werkloos zijn, moeten we proberen te activeren, dat is de enige manier. En als dat kan door een activiteit die met kunst te maken heeft, bijvoorbeeld met jullie project (weesbeeld.nl), dan zou dat voor heel veel mensen ontzettend interessant kunnen zijn. Zeker als ze zich er nog nooit mee bezig hebben gehouden is het een verrijking, want dan leer je ook nog iets nieuws.’

“Er zijn experimenten gedaan en het blijkt dat als je een gemeenschap echt een basisinkomen geeft van zeg 600 a 800 euro per maand, en je mag daarnaast doen wat je wil, een miljoen verdienen of niks, moet je zelf weten, dat er dan niemand is die op zijn luie kont gaat zitten, integendeel: mensen gebruiken het geld om bedrijvigheid te ontwikkelen.”

 

Vrijwillig participeren.

‘Als zorgen voor een weesbeeld als mogelijkheid wordt geboden en je kunt er zelf voor kiezen dan heb je de motivatie. Een negatief beeld van participeren in het kader van Tegenprestatie hoeft helemaal niet, er is genoeg leuk (vrijwilligers)werk. Als we er een schrikbeeld van maken is het logisch dat mensen in de contramine gaan, terwijl als je er iets leuks van maakt…

In Oud-Crooswijk heeft maar 17% van de mensen een baan. Dat is echt dramatisch voor een samenleving. Werkloosheid gaat van generatie op generatie over. Er zijn daar hele straten waar geen enkele beweging in zit. Oud-Crooswijk is ook een van de 7 armste wijken van Rotterdam. Vanuit de gedachte Tegenprestatie voor uitkering zijn we al eerder begonnen een integraal programma voor Crooswijk te ontwikkelen, deelgemeente-voorzitter, wethouder, twee directeuren woningcorporaties. Dat is twee jaar goed gegaan, daarna kwamen er verkiezingen en dus andere bestuurders en viel het helaas weer stil. Maar na een jaar van stilstand  zit er sinds enkele maanden weer leven in en is er ook weer een wethouder (Struijvenberg, die ook Tegenprestatie in zijn portefeuille heeft, red.) die zich aan het programma verbonden heeft. De gezondheid is daar slecht en de taalachterstand groot, deze hebben ook direct te maken met het niet kunnen vinden van werk. Dus daar moet je tegelijk iets aan doen, wil een tegenprestatieproject kans van slagen hebben.

Ik heb gesproken met een groep moeders die op school de lunch verzorgt, de grote meerderheid zegt: ik had het nooit willen missen. Maar men moet eerst het inzicht krijgen hoe belangrijk het is met anderen in contact te komen, uit het sociale isolement te komen.

Het zou heel goed mogelijk zijn om aan gedachtegoed over hoe de overheid om zou moeten gaan met een beeldencollectie, een paragraaf te koppelen waarin beschreven staat dat beheer en onderhoud van beelden in de openbare ruimte ook een interessante bezigheid kan zijn voor mensen die een tegenprestatie voor een uitkering moeten leveren. Dit kun je gekaderd aan het gemeentebestuur aanbieden zodat die ook onderling de verbinding kunnen maken tussen verschillende portefeuilles van wethouders.’

'Ja, de mensen zitten er soms op te wachten zelfs: was er maar iemand die ons kon helpen om…'

 

 


facebooktwitterfacebooktwitter

Weesbeeld.nl